06 nov Torrent de Pareis: een dag klauteren door de kloof op Mallorca

Soms wil je als moeder niet nog een dag waarop je aan zonnebrand, broodjes, zwembandjes en ieders humeur denkt. Soms wil je gewoon je veters strak trekken, je telefoon diep in je tas stoppen en een paar uur alleen maar letten op waar je je voeten neerzet. De klassieke route door de Torrent de Pareis is ongeveer zes kilometer lang, maar door het klauteren ben je vaak vier tot zes uur onderweg.

Tijdens een vakantie op Mallorca ligt deze kloofroute in de Serra de Tramuntana als een heel andere kant van het eiland: ruig, stenig en eindigend bij de zee van Sa Calobra. Het is geen ommetje na het ontbijt. Je hebt conditie nodig, stevige schoenen, genoeg water en vooral droog weer. Na regen ga je niet. De bedding kan glad zijn, er kan water blijven staan en in een kloof wil je niet verrast worden door stroming.

Ochtend: vroeg starten bij Escorca

De meeste wandelaars beginnen bij Escorca, aan de Ma-10 door de bergen, bij kilometerpaal 25. Vroeg vertrekken is hier geen stoerdoenerij, maar gewoon handig: vanaf Escorca daal je in totaal zo’n zeshonderd meter af naar zeeniveau bij Sa Calobra. Je doet je rugzak om, trekt je veters nog een keer aan en kijkt naar de droge bedding die tussen de rotsen verdwijnt.

De eerste stukken gaan omlaag over losse stenen en rotsige paden. Je loopt niet lekker door zoals op een bospad thuis. Je kijkt steeds waar je voet landt. Soms zet je een hand tegen de rotswand, soms stap je zijwaarts naar beneden omdat een steen net te hoog is voor een gewone pas. Vanaf Escorca duurt het meestal ruim een uur voordat je echt beneden in de kloofbedding staat. Je hoort je adem, je schoenen en af en toe steentjes die onder je zool wegrollen.

Ga bij voorkeur in het voorjaar of in oktober. In mei en juni is het vaak al warm, maar nog beter te doen dan midden in de zomer. Juli en augustus kunnen zwaar zijn door hitte en drukte bij Sa Calobra. In de winter en na periodes met regen is de route geen goed idee, ook niet als de lucht alweer blauw is: de Torrent de Pareis is een afwateringskloof en kan na regen water vasthouden.

Middag: klauteren door de smalle stukken

Rond het midden van de dag zit je dieper in de kloof. De wanden komen dichterbij en de route vraagt meer aandacht. Op sommige stukken wandel je, op andere stukken klauter je over grote blokken kalksteen. De kloofwanden rijzen op meerdere plekken tientallen meters boven je uit, waardoor gps-ontvangst en mobiel bereik niet iets zijn om op te vertrouwen.

Onderweg is er niets te koop tussen Escorca en Sa Calobra. De eerste voorzieningen kom je pas weer tegen bij de monding van de kloof, vlak bij het strand. Je gaat zitten op een droge steen, zet je fles naast je en kijkt omhoog naar een smalle strook lucht tussen de rotswanden. Daarna controleer je je schoenen op steentjes en ga je verder, omdat de route nog een paar lastige passages heeft voordat de kloof breder wordt.

De Torrent de Pareis is niet geschikt voor kleine kinderen en ook niet voor wie snel onzeker wordt op rotsen. Je hoeft geen bergbeklimmer te zijn, maar je moet wel fit zijn en geen probleem hebben met handen gebruiken tijdens het lopen. De route is niet gemarkeerd als een vlak wandelpad; je volgt de bedding en zoekt op rotsblokken steeds de meest logische doorgang. Als je twijfelt over het weer, begin dan niet.

Namiddag: de kloof opent naar Sa Calobra

Na uren tussen steen en schaduw verandert het geluid. Eerst hoor je alleen je eigen stappen, later komt daar het ruisen van de zee bij. De wanden wijken uit elkaar en ineens ligt daar Sa Calobra, met het kiezelstrand tussen hoge rotsen. De laatste meters naar zee gaan door twee korte voetgangerstunnels in de rots, die de kloofmonding verbinden met de baai en de weg.

Dit is een goed moment om niet meteen door te rennen naar de boot of bus. Het strand bij de monding, Sa Calobra of Torrent de Pareis, is een kiezelstrand en geen zandstrand. De zee ligt vlak voor je, maar de stenen maken waterschoenen of stevige sandalen prettig als je het water in wilt. Je hoeft hier niets groots meer te doen. Zitten op het grind is ook een plan.

Avond: terug per boot of bus

Terug omhoog lopen kan, maar dan moet je dezelfde kloof weer in en opnieuw zo’n zeshonderd hoogtemeters terug naar Escorca maken. Daarom kiezen veel wandelaars voor vervoer vanaf Sa Calobra. In het seizoen varen er boten richting Port de Sóller en er rijden bussen over de Ma-2141, de beroemde slingerweg door de bergen. Check de tijden vooraf, want ze verschillen per periode en je wilt niet pas op de kade uitzoeken wat nog gaat. Wie met een auto bij het beginpunt staat, moet ook vooraf bedenken hoe die auto weer in het verhaal past.

De boot is de rustigste afsluiting als hij vaart. De oversteek naar Port de Sóller duurt meestal ongeveer een uur. Vanaf het water zie je de kustlijn van de Tramuntana als een muur naast je liggen. De rotsen waar je de hele dag tussen liep, worden ineens een rand aan de horizon. Op de kade van Sa Calobra staan wandelschoenen naast blote voeten, rugzakken tegen de stenen muur en gezichten die nog naar de donkere opening van de kloof kijken.