10 mrt de herinnering aan een verloren liefde

Misschien, jaren later, komt de gedachte aan mij wel eens bij je op. Je zult je afvragen hoe het met me is gegaan en of iemand in dit leven me beter heeft behandeld sinds jij dat niet deed. Je zult jezelf dan misschien afvragen of ik echt zo’n moeilijk geval was of dat jij het gewoon niet goed hebt aangepakt.

herinneringen aan toewijding en vertrouwen

Je zal je herinneren hoe ik altijd zo’n lichtvoetig, vrolijk hart had. En hoe dit veranderde met de jaren .. Voor jou was het vast opvallend hoe makkelijk het voor me was om anderen te vertrouwen. Naïef, Maar dat veranderde toen jij me koud en afstandelijk maakte, iemand die niet meer zo makkelijk vertrouwen durft te geven. Misschien herinner je je nog hoe snel ik aan het lachen te maken was, door een grapje of een lieve blik van jou.. hoe ik de grootste vreugde vond in de kleinste dingen. Maar toen kwam jij met al je beloften, de dingen die ik graag wilde geloven, maar die uiteindelijk eindigden in de grootste teleurstellingen. Ik raakte uitgeput van de onbetrouwbare woorden, en je liet me twijfelen aan alles wat ik deed…voelde alsof ik nooit goed genoeg was voor jou.

de schade die je hebt achtergelaten

En op een gegeven moment, als je terugkijkt, zul je realiseren dat ik helemaal niet zo hard to love ben. Het is niet dat ik altijd moeilijk was, het waren gewoon de dingen die jij in de relatie bracht die alles ingewikkeld maakten. Jij liet littekens achter die mij veranderde in de vrouw die ik geworden ben. Jij zorgde ervoor dat ik harder werd, dat ik niet meer in staat was om zonder twijfel te geloven in de goede bedoelingen van anderen. Al die opmerkingen, die beledigingen, die je misschien niet eens zo bedoelde, die bleven hangen en gaven me het gevoel dat ik niet goed genoeg was. En dat terwijl ik altijd zo geloofde in de kracht van liefde en vertrouwen.

de herinnering die blijft

Misschien, jaren later, komt de gedachte aan mij weer op. En dan zal je je realiseren dat de persoon die ik was, die open, vrolijke versie van mezelf, maar één keer in je leven is gekomen. Want ik was daar, volledig open en bereid om alles te geven. Alles wat het had gekost, was dat jij me goed behandelde en me de liefde gaf die ik verdiende. Maar in plaats daarvan liet je het allemaal wegglippen en koos je voor een ander. En dacht je misschien dat alles vanzelf goed zou komen. Het bleek dat ik niet voor altijd zou blijven, en dat jij de kans had om alles goed te maken, maar het niet deed.

de kans die je verspilde

En als ik terugkijk, zie ik dat misschien dat wel alles is wat ik voor je moest zijn – een herinnering aan een liefde die je hebt verspild. Een herinnering aan die ene kans die je niet zag, omdat je dacht dat ik makkelijk vervangbaar zou zijn. Je dacht misschien dat alles wel zou blijven staan, hoe je me behandelde, maar je vergiste je. Soms komt er maar één kans, en die heb je gewoon laten liggen.

mijn plaats in je leven

Op een dag zul je je misschien realiseren dat ik inderdaad niet zo moeilijk te liefhebben was, en dat de liefde die ik gaf iets bijzonders was. Ik was er maar één keer, en ik zou niet voor altijd blijven. En als je eerlijk naar jezelf kijkt, weet je diep van binnen dat je die kans hebt gemist. Misschien had ik niet zo moeilijk hoeven zijn als jij niet alles zo ingewikkeld had gemaakt. Maar zo werkt het nu eenmaal – soms komt er maar één keer een kans en als je die niet grijpt, dan ben je die voor altijd kwijt. Maar ik blijf voor altijd de moeder van je kinderen. En je zal altijd in mijn hart wonen. Wel in een klein apart kamertje. Die ik zo veel mogelijk op slot zal laten.